Sessizlik

Sessizce oturmuş
gelip geçenleri izliyor
belki de gelip geçen kimse de yok ortada
gelip geçenlere bakmak da değil aslında yapmak istediği
gözlerininin önünden geçip giden hayata bakıyor usul usul
sessiz sessiz ağlıyor içine
sessiz sessiz çığlıklar atıyor her ne kadar bazen çıksa da sesi istediğinden daha fazla
sessiz sessiz gülümsüyor yanındakilere
sevgiyi arıyor gözlerinden düşen damlalarda
sevgiyi saçıyor bir nevi gözlerinde gizlediği anılarında
yollara dalıyor
yollar sonsuz
aslında hiç gitmediği ama hep gitmek, bırakıp kaçmak istediği yollar
yıllara bakıyor
ne kadar da sinsice onda habersiz geçip gitmişler
gelip gidenler var o yollarda o yıllarda hayatından
geçip gidenler var
zamansız yaşadı herşeyi
zamana bakamadı yaşarken
geçti gitti ....
elini uzattı bazen gecenin karanlığında bulamadı kimseyi
sessizliği istedi bazen ama içindeki ses hiçbir zaman dinmedi
kimselerei dinlemedi
cesurdu
güçlüydü
inançlıydı ve küçük bir kız çocuğu kadar açtı açıktı sevgiye
ama dedim ya bazen uzattı elini en ihtiyaç duyduğu anda
sadece karanlık vardı etrafında onu sımsıkı saran
ne annesi .... ne affetmediği babası
ne kardeşleri .... ne de ömrünü adadaığı kocası
yollar uzundu
yıllar uzundu
keşke hiç bitmeseydi
keşke hiç başlamasaydı
bir nefeste yaşasaydı tüm güzellikleri
o çok sevdiği leylaklar kadar güzeldi teni
teninin kokusu
ama eskimişti oda işte
hani aynalara küser ya insan
o da kendine
aynalara
kaderine
hayata
herşeye küsmüştü
tam herşey ne kadar da güzel olacakken
ümitlerini bırakmıştı yollara yıllara
neden ne zaman ne çabuk geçmişti de şu saniyeler dakikalar günler aylar yıllar o anlamamıştı
saçlarını örerdi annesi o küçücükken
o da kızlarının saçlarını örmüştü hiç bıkmadan usanmadarn
kızları bilirdi anneleri onları çok severdi ama
hiç canım kızım demiş miydi acaba saçlarını örerken onlara
hiç sarılıp koklamış mıydı onları
hay Allah
annesi de yapmamıştı ki o büyürken bunları
o çok erken kaybetmişti annesini babasını kardeşlerini
o hep yalnızdı
yalnız kalacağını düşünerek korkut kaçtı kendinden ve sevgiden hatta etrafından gelen ilgiden çünkü bilmiyordu
gözlerinin içi gülerken etrafına saçtığı renklerin parlaklığın
çünkü hiç kimse dememişti ki "sen çok güzelsin" "gözlerin ne kadar da güzel" gülümseyince etrafına saçtığı neşenin de farkında olamadı hiçbbir zaman
ama şimdi biraz gülümseme vaktiydi
leylakların arasından saçılan güneşin ışıklarını etrafa saçma vakti gelmişti
karanlıkta titreyen üşüyen elini uzatan o güzel kızın ellerini tutma vakti gelmişti
yoldan gelip geçenlere bakarken
yılları geride bırakırken
kalan son nefeslerde sımsıkı sarılmak gerekiyordu artık
nedenler niçinler nasıllar geride kalmalı
keşkeler olmasın diye
sevgiyi depolamalı
kokuyu depolamalı
aşkı
nefesi
sımsıkı sarılmalı
 

ANNEMİ ÇOK SEVİYORUM
:)
 

Yalan

Koskocaman bir YALAN
Hayat denen
Koskocaman bir oyun,
Kimin kim olduğunu
Umursamadığı
Zaman
Zaman denen şey neyse
Kimsenin anlamadığı
Belki de oyunlar var ya zamana karşı
Zaman odaklı oynan,
Zaman dolunca tekrar baştan oynan,
Yenildikçe, sona varamadıkça,
Tekrar tekrar denediğin
Evet, hayat bir oyun
Hilelerin olduğu
Zamanın, en önemli, en heyecanlı yerde
Durduığu bir oyun.
Kimsenin sonunu bilmediği,
Ama hep sona geldiğinde yitip gittiği.
Ne kadar da anlamsız bocalamak
Zorlamak sınırları
Olmuyorsa, bırak gitsin
Gitmiyorsa, bırak devam etsin
Devam etmiyorsa, çaren yoksa,
Çözüm bulamıyorsan
Koyver gitsin!
Oyun değil mi sonunda bitip gidecek olan.
Bulursun aradığını, bir sonraki hayatta ....