Baba

Baba
03/11/2015

Cok uzun zaman oldu gideli. Gereginden fazla.
Ve uzun zaman oldu ben duslerimi dusuncelerimi belli etmeyeli.
Bir kez bile kotuyum hastayim canim yaniyor demedi.
Nedense islerindeki duruslari, basarilari, eserlerine olan saygi, sevgi ve tutkulari bakimindan hep cok benzetmistim onlari....
Onun da gittigini okudugumda icim bir daha kirildi sanki.
Boslukta bir yer daha doldu....
Aciyan yerimin en kalin kabugu tekrar koptu kanadi oglunun yazdiklarini okudugumda.
O 65 yasindayken gitti babasi, ben daha 39dum....
Cok erkendi benim icin.
Butun gidisler erken degil mi zaten....
Okumayi ogrenmeden once "Mavi gozlu dev" siirini ezberlemistim.... Sonra bana Girgir'da genelde konusma balonlari olmayan Avni'den ne anladigim anlattirirdi.
Okumayi ogrendikten sonra da bir Ilhan Selcuk okuturdu bana bir de Cetin Altan.... Anlat bakalm
ne anladin.....
8 miydim 9 mu belki 7....
Ne cok sevdirdin bana farkina varmadan okumayi. Ablalarim hep onlar sevdirdi zannediyorlardi ve belki ben de oyle sandim 40ima kadar.
Ama Cetin Altan gittiginde ve Ahmet Altan'in babasinin gidisine inanmadigini yazisinin her satirinda, anladim ki, bana resim yaptirmayi sevdirdigi kadar, okumayi da O sevdirmisti. O adamdi. O candi. O gucluydu.
O yorulmazdi. O hasta olmazdi.
O aglamazdi.
O bitmek tukenmek bilmeyen aydinlik dolu dusunceler, icatlar, yarinlardi. O benim babamdi. O olmezdi. Olemezdi. Olmemeliydi.
O babamdi.
Sevdigini hic soylemese de evlatlarina baba olandi.
"iyi olmak her zaman iyidir" derdi.
"Bir isi yaparken hakli mi cikmak istiyorsun karli mi" derdi.
"Bana bu isi yapmamak icin 1000 tane bahane bulup yapmayabilirsin, sen simdi yapmak icin bir bahane bul ve yap!" derdi.
Guzel insanlari, kalabaligi, muzigi,
anlatmayi, paylasmayi severdi. Evde sesini sonuna kadar ac muzigin, kahkaha at, sohbet et bagira cagira, kizmazdi. "Kavga etmeyin yeter" derdi.
Oglenleri ya da ogleden sonra gunun hangi saati isten firsati olursa, mutlaka en az 10 dakika sekerleme yapardi.
Eskizler yapardi is harici; bisiklet, sudan enerji saglamak icin denizin altinda pervane sistemleri, bordan yangin onleyici iksirler, yeni nesil seramik firinlari.....

"Bana dusman lazim degil"
diyerek, yasadigi ulkenin insanlarina; barisin bizlere ne kadar da iyi gelecegini anlatmak istedigi bir kitaba baslamisti.
Bitiremedi.
O kara gozlerinde bir kez korkuyu, caninin acidigini, hastaligina isyan ettigini gostermeden cekti gitti.
Gittigi gece, ki ben yanina vardigimda 1 saat kadar olmustu
....
Cokca optum ellerini, sogumamis, ilik, sanki optukce geri gelecekmis gibi, bize ve hic kimseye asla opturtmedigi ellerini,
optum optum optum....
Hastaliktan incelen derisi o haliyle bile yumusacikti....
Ona hic korkmadan dokunmak, sarilmak, yakin olmak.... O gittigi gece mi olmak zorundaydi....
Seni seviyorum demek....
Gitme demek....
O'na, varolusuna, insanligina, meslegindeki basarisina, inanmak ve saygi duymak, bu saygiyla yaklasamamak.... Sokulamamak koynuna, boynuna....
Ne kadar aci veriyor, her gun.
O hayattayken canimi acitmayan
aklimi celmeyen pismanliklar simdi dugum dugum oluyor bogazimda.
Keske imkan olsaydi da o bitmek bilmeyen ureten zihninden beyninden kopyalayabilseydim ya da bir yere kaydedebilseydim icindekileri.
Her guzel sey gibi cabuk bitti....
Onun 83 senesi benim 39 senem.... Bana yetmedi.
Ha bir de soz vermisti bana en az 99 yasima kadar yasarim ben demisti....
Kandirdi galiba beni :)
Her kiz cocugunun ilk askidir
babasi. Sanirim benim son askim da o. Kiskanmasin hic kimse.
Kalbimin en kiymetli yerinde sakladigim, burnumun direginin sizladigi, unutulmaz asklarin en guzeli.
Iyi ki yasamissin ve babam olmussun. Gec bir tesekkur bu baba, hem de cok gec.
Bu gece akan gozyaslarima, seni yasamama, ozledigimi kendime itiraf etmeme sebep oldu
Cetin Altan'in gidisi.
Sensiz hayat zor baba ama iyi olmak her zaman iyidir....
:)