07.08.15 / avsa feribot 13.26
3 gun once tanismistik cay bahcesinde oturuyordum elimde kitabim, cay bardagina attigim
sekerlerin eridiginin farkina varmamis karistirmaya devam ediyordum....
Agaca asilmis lcd ekran tv de gezelim gorelim turu bir program yoresel yemek tarifleri veriyor, tavla oynayan amca oksurmekten nefes alamiyor, kahvenin caycisiysa bagiriyordu "yaw bu yaz da bir turlu gelmeyi bilemedi.... suraya bak koskoca kasabada bir turist yok nasil para gazancez bu yaz???"
Patlatti kahkahayi butun kahve....
Cayimdan bir yudum aldim; sicak, 4 kesme seker ile ballanmis,
ince belli klasik kahvehane bardagindan tavsan kani cay....
Bir de sigara mi yaksaydim dedim ama sigara da icmem ki....
Susmayan bebek sesleri, yuregimde daralmalar sonra kulagimda "e sen ne zaman evlenip cocuk sahibi olacaksin" cumleleri ve benim imdat diyislerim....
Yemezler....
Asik olmak, olmamak, evlenmek, cocuk yok arkadas is te mi yo rum....
Hafif bir ruzgar esti yine. Icim urperdi oysa bakma cayciya cok
sicak gunese ciktin mi yaniyorsum adeta kavruluyorsun.
Ben kalkayim, en iyisi yuruyeyim biraz.
Pazar kurulacak dedilerdi bugun bir bakayim.
Gittigim hic bir yere ait hissetmiyordum kendimi. Hep bir yoksunluk, eksiklik, hiclik duygusu kapliyordu icimi.
Denize kiyisi olan, gunes goren yerler iyiydi aslinda ruhum icin ama o da bir muddet sonra beslemiyordu beni.
Uretmeliydim, hayir uremeliydim demedim uretmeli faydali
olmaliydim.
Ama insanlar da bunu bir anliyordu bir anliyordu ki sorma...
Neyse....
Ben kim miyim....
Yas olmus 30lar.... Her turlu egitim tamamlanmis, kariyer planlamalari desen o da zirvede, yurt ici yurt disi seyahatler, of gezmeler tozmalar, kisisel gelisimler gelistirmeler....
Ne istersen var, 20 parmak 20 marifet, boy pos endam e o da goze carpar nitelikte ama gel gor ki yalnizliktir yavrum yok eden seni demis sair....
Koskoca insan yigini icinde yal niz lik....
3 gun once tanismistik cay bahcesinde oturuyordum elimde kitabim, cay bardagina attigim
sekerlerin eridiginin farkina varmamis karistirmaya devam ediyordum....
Agaca asilmis lcd ekran tv de gezelim gorelim turu bir program yoresel yemek tarifleri veriyor, tavla oynayan amca oksurmekten nefes alamiyor, kahvenin caycisiysa bagiriyordu "yaw bu yaz da bir turlu gelmeyi bilemedi.... suraya bak koskoca kasabada bir turist yok nasil para gazancez bu yaz???"
Patlatti kahkahayi butun kahve....
Cayimdan bir yudum aldim; sicak, 4 kesme seker ile ballanmis,
ince belli klasik kahvehane bardagindan tavsan kani cay....
Bir de sigara mi yaksaydim dedim ama sigara da icmem ki....
Susmayan bebek sesleri, yuregimde daralmalar sonra kulagimda "e sen ne zaman evlenip cocuk sahibi olacaksin" cumleleri ve benim imdat diyislerim....
Yemezler....
Asik olmak, olmamak, evlenmek, cocuk yok arkadas is te mi yo rum....
Hafif bir ruzgar esti yine. Icim urperdi oysa bakma cayciya cok
sicak gunese ciktin mi yaniyorsum adeta kavruluyorsun.
Ben kalkayim, en iyisi yuruyeyim biraz.
Pazar kurulacak dedilerdi bugun bir bakayim.
Gittigim hic bir yere ait hissetmiyordum kendimi. Hep bir yoksunluk, eksiklik, hiclik duygusu kapliyordu icimi.
Denize kiyisi olan, gunes goren yerler iyiydi aslinda ruhum icin ama o da bir muddet sonra beslemiyordu beni.
Uretmeliydim, hayir uremeliydim demedim uretmeli faydali
olmaliydim.
Ama insanlar da bunu bir anliyordu bir anliyordu ki sorma...
Neyse....
Ben kim miyim....
Yas olmus 30lar.... Her turlu egitim tamamlanmis, kariyer planlamalari desen o da zirvede, yurt ici yurt disi seyahatler, of gezmeler tozmalar, kisisel gelisimler gelistirmeler....
Ne istersen var, 20 parmak 20 marifet, boy pos endam e o da goze carpar nitelikte ama gel gor ki yalnizliktir yavrum yok eden seni demis sair....
Koskoca insan yigini icinde yal niz lik....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder