17 Kasım 2015 Salı

Kırıklar

bos bir oda....
kose basinda yapayalniz kitaplar 
okunmayi bekleyenlerin arasina karismis defalarca okunanlar 
tekli koltugun ustunde eski bir ortu
ortunun ustunde gunden dunden kalan kokular 
kurumus gul yapraklariyla beraber iceri giren gunesin sicakligi 
bombos odayi dolduran 
sevginin askin hatiralari coskusu tutkusu
sevismisliklerin ve yasanmisliklarin tadi kalmis yatagin ustundeki carsafta
duvarda el izleri .... ter izleri .... ten izleri .... 
sesler kalmis aklinin bir kosesinde anlara gecip giden 
anlari yenileyen 

bekledigin ve beklemeyi ogrendigin sevgili 
her pazartesi gelsin diye dusledigin 
bos odada cerceveledigin anilarin 
cercevelerin icine gizledigin gun isigin
deniz kokun 
kum tanelerin 
nescafen belki de sogutup ictigin gozlerini seyrederken 
mirildandigin sarkinin bir sonraki misrasi gozlerindeki coskuyla birlesen 

Dirilisim 
BUNCA KIRIKLARIN ARASINDAN YENIDEN DUNYAYA GELISIM 
Ellerimi uzatip da geri itilmeyisim 
Saclarima degip de ilk kez sevilisim ....
Ilk kez belki de boyle sevilmisim 
Dirilmisim .... 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder